kahraman olmayan giremez

bi coğumuzda aslında hiç olmayan kahraman damarını kabartır epik filmler

 ne kadarı gerçek ne kadarı kurgu hiç farketmez,filmi izleriz,her detayıyla gerçek olduğuna kendimizi ikna eder ve tabi en can alıcı noktada kahraman her kimse "leonidas-hector-achileus-spartacus ya da maximus" kendimizi onunla özleştiririz,o epik ütopik fantastik karakterin yaptıgı her kılıc darbesinde ya da her intikam hareketinde biz o'yuz,

-lan o hareketi benim hatunu da yapıcaklardı,ben de yakardım butun roma'yı

ben de yaptım,ben de spartacus oldum maximus oldum, olmayan hanımımın intikamını aldım,romayı kılıçtan geçirdim imparatora kafa tuttum köleliğe başkaldırdım,sonra...

sonra media playerımı kapattm,sabah traşımı oldum ofisime gittim patronu görünce önümü ilikledim,filmden filme canlanan ruhum ya da belki sizofren yanım en fazla sabah trasına ya da mesai saatine kadar suruyor,ama kesinlikle keyifli,olamıcagınız kişilerle özdeşleşip onlarla kalkıştığınız intikam hareketleri bi nevi gazımızı alıyor,umudum o ki boyle genelleme yaparak vardıgım tumevarım sadece bana has olmasın,cünkü en az 300 spartalıya ihtiyacım var.